Persoonlijk

Veranderingen

Als je me een aantal jaar geleden had gezegd dat ik nog eens zou gaan hardlopen, dan had ik je uitgelachen. Ik zei letterlijk: ‘Je bent echt gek als je jezelf vrijwillig moe maakt door te gaan rennen.’ Toch kwam die dag dat ik – in professionele outfit en al – mijn eerste kilometers maakte. Nu moet ik lachen om hoe ik er toen over dacht. Ik dacht dat het vast vreselijk moest zijn. Maar ik had het simpelweg nog nooit geprobeerd.

Know better, do better

Een mens verandert. Leert gaandeweg dingen en past zich dan hier en daar wat aan. Zo ook ik. ‘Know better, do better.’ De Groene meisjes schreven er een tijdje geleden een inspirerend artikel over. Als je niet beter weet, kan je ook niet beter doen. Maar wanneer je beter weet, kan je je gedrag er op aanpassen. Hoe moeilijk dat soms ook kan zijn.

Wakker worden

Begin dit jaar ging bij mij het lampje aan. Ik voelde me helemaal niet fantastisch, terwijl ik alle reden had om dat wel te doen. Een hele fijne relatie, een knus huis en lieve vrienden en familie. Bij gebrek aan werk (en een overschot aan tijd) begon ik te lezen. Het eerste boek dat ik las (De mooie voedselmachine) is nou niet lifechanging te noemen. Voor mij was het wel het begin van wakker worden. Ineens zag ik overal interessante dingen die mijn leven stukje bij beetje konden veranderen. Het was alsof ik mijn oogkleppen had laten vallen.

Dit zag op een muur van een restaurantje in Lissabon. So true.

Geen zuivel policy

Ik maakte voor mezelf de keuze: wil ik mijn kop in het zand blijven steken, of me gedragen naar die informatie die ik nu allemaal in mijn bezit heb? Ik koos voor het laatste en dat voelde goed. Allereerst nam ik afscheid van de pil. Beste beslissing ooit. Er ging een frisse wind door mijn voorraadkastjes heen. Stukje bij beetje. Eerst de shampoo. Daarna mijn gezichtsreiniging. (Waarom wel goed zijn voor je haar, maar niet voor je huid?) Toen ben ik me weer streng gaan houden aan mijn geen zuivel policy (weg slechte huid). En beperkte ik het eten van suiker tot een minimum.

Bye bye hagelslag

Naast boeken lees ik etiketten. Van zo ongeveer alles. Want ineens wil weten wat er nou echt in die shampoo/ die crème/ dat pakje tomatensaus zit. Die info kwam niet helemaal als een verrassing. Ergens wist ik het wel. Maar begin dit jaar besloot ik mijn ogen er niet meer voor te sluiten. Voorheen vond ik het wel makkelijk. Ja, ik weet dat er suiker in Nutella zit. En in hagelslag. En in tomatensaus. Maar wat moet je dan? Straks mag je helemaal niks meer eten. Het moet wel leuk blijven! Nu weet ik wel beter. (‘Know better, do better’, remember?)
Net als dat ik mezelf niet hardlopend voor kon stellen, had ik nooit gedacht dat ik mijn geliefde beschuit met hagelslag uit mijn eetpatroon zou schrappen. It happened. En ik mis het niet. Ik vind het gewoon echt niet meer lekker. En dan te bedenken dat ik vroeger aandelen had in hagelslag…

Die bewustere levensstijl bevalt me heel goed. En nee, ik ben niet zo iemand die zich nu schuldig voelt over die bergen hagelslag die ik eerst at. En de tosti’s met ham en kaas. Ik kijk liever naar waar ik nu sta. Toch zijn er nog genoeg dingen waar ik mezelf in kan verbeteren. Nee, groeien vind ik een beter woord. Ik ben oprecht nieuwsgierig wat mij nog te wachten staat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *